OĞLUMA...

21/11/2006

Kendime hedef belirledim. Evdeki okumadığım kitapları sırayla okuyacağım. Fırsat mı yok, bulacağım. Bunlardan ilki Can Dündar'ın "Yarim Haziran" ı. İçindeki haziran doğumluları anlatan "İkizler" yazısı çok hoşuma gitti. Oğluma hediye ediyorum...

 

İKİZLER

Oburum. Akşam oturayım televizyon karşısına... Bir kanalı izler­ken, ille öbüründe ne olduğunu merak ediyorum; orada da aşağı yukarı aynı şeyi göreceğimi adım gibi bilmeme rağmen...

Bir şehirde yaşarken, diğe­rinde aklım; o şehirler ki, çok da farkı yok birbirinden...

Doymak bilmez bir çocuk gi­biyim; yetinemiyorum.

Islığım, bütün şarkıları aynı anda çalmak istiyor; uçurtmam, kainatın tüm semalarında bir­den kanat çırpmak...

Gemlenmez bir merak duy­gusu, "her yemeği tat," "her çi­çeği kokla" diye ha babam kam­çılıyor beni... Telaştan ne tadını ayırt edebiliyorum yemeklerin, ne kokusunu çiçeklerin...

Her akarsuya karışıp gitmek geliyor içimden; hangisine karışsam, gözüm ters akıntıda... Hal­buki her akarsu, aynı denize ka­rışıyor sonunda...

Sinemadaysam gelecek filmi, izleyeceğimden daha fazla me­rak ediyorum; ki onun da sonu aynı, biliyorum.

Hangi mektubu açsam, açılmayan için meraklanırım...

Kulağım çalacak telefonda; en sıkıldığım anda dahi gelen telefonlarda...

Kış boyu baharı iple çekmişken...

...Şimdi sonbaharı özlemem neden?..

 

* * *

 

Çünkü yüreğimin iki yanına yerleşmiş ikizler, yıllardır durmaz tepişirler. "Kalk gidelim" derken biri... "Halt etme otur" diye eteğinden çeker diğeri...

Biri karınca, öbürü ağustos böceği...

Oysa yaş kemale erdi: "ni­hai tercih"in vakti geldi.

Gördünüz mü bilmem, ga­zetede resmi çıkan yapışık ikizleri...

10 aylık Sema ile Seda...

Aynı deri kuşatır be­bek tenlerini...

Yürekle­rini aynı zar sarmalar.

Tek bedende iki se­vimli başlar...

Hassas bir ameliyat, onları birbirine iliştiren kaderi parçalayacak; ikizleri yek diğerinden ayıracak...

Lâkin denen o ki, bu operasyon ikisinden biri­nin canına mal olacak.

Çünkü birinin yaşa­yabilmesi için diğerinin ölmesi gerekiyor.

Ve aile, içi yanarak, ikizlerden birini feda ediyor.

 

 

* * *

 

Zordur ikizler için tercih...

Bir yanını seçmek, çoğu zaman öbüründen de vazgeçmektir.

Çünkü birini feda ettiniz mi, "ikiz" değilsinizdir ar­tık...

Sizi siz yapan, içiniz­deki tepişmedir.

Değeriniz, "diğeriniz"dedir.

Bütün Haziran doğumlular bilir bunu...

O yüzden kıyamaz içinde tepişen ikizlerden birine...

Ne kahkaha saçan neşeye, ne ansızın bastıran hüzne...

Ne iyimser güne, ne karamsar geceye...

Ne ciddiye, ne muzibe...

Ne çocu­ğa, ne büyüğe...

Ne sadeliğe, ne debdebeye...

Kıyamaz her­hangi birini elleriyle öldürmeye...

Bilir ki yazılmış nice yazıda, dizilmiş onca notada, boyan­mış bunca tuvalde, söylenmiş sözde, yakılmış türküde o tepiş­menin sancısı vardır.

Sancı durdu mu ne akarsu, ne ters akıntı kalır.

Ölü bir denizde tek kürekle döner durursunuz.

 

* * *

 

Dedim ya; oburum...

...Ve bazen kızdırıyor sevdiklerimi bu huyum.

Varsa bir kusurum: Haziran doğumluyum.

Ne garip şimdi bile: bir yanım bunları yazıp hicvederken bendenizi...

"Sil de ciddi bir şeyler yaz" diye yırtınıyor ikizi...  

 

CAN DÜNDAR

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »